تبلیغات
یک فنجان آرامش - مطالب آذر 1395


قرص ِ مــــاه ِ رفته از البــــرز بالا را ببین

چشمهای ِ سرمه ی غرق ِتماشــــا را ببین


پهندشت ِ امپــراتوری ِ ایران غرق ِ جشن  

دف زنی ِ باربــد، چنگ ِ نکیســـا را ببین


دختـر ِ ایرانی و تاجیک و افغان غرق ِ رقص

 گلرخــــــان ِ شوش تا بلخ و بخارا را ببین


آهوان ِ خوشخـــرام ِ میــنیاتور بر سفال

سینه کبکــــان ِ دری بر فرش ِ دیبا را ببین


سفره ها گسترده از آجیل و شیرینی و لُرک

استکان تا استکان چایی و خرمـــا را ببین


دانه دانه هر سرانگشتی شنــــاور در انار

روشنــــای ِ آنهمــه فانوس ِ دریا را ببین


 قاچ ِ سرخ ِ هنـــدوانه : هر لب ِ دلداده ای

 بوسه ی ِ شیــرین تر از طعم ِ مربا را ببین


 پیک پیک ِ ابرهـــــا خورده بهم هر آذرخش

 جام ِ باران ِ شراب و مســــتی ِ ما را ببین


فال ِ حافظ پای ِ کرسی: " یوسف ِ گمگشته باز... "  

" دائمن یکســـان نماند حال ِ دنیا " را ببین  


بر بلندای ِ دمــاوند، آتش ِ آتشکــــده  

از فروغـش فره ی ِ ایزد " اهــورا " را ببین


هرکجا پنــدار با گفتــار با کـردار ِ نیــک

حضرت زرتشـــت با نسک ِ اوســـتا را ببین


کوروش از تسخیر بابل ، داریوش از فتح ِ مصر

نادر ِ برگشـــته از اقلیـــــم ِ بودا را ببین


سرسرای ِ تخت جمشید از گل ِ فیروزه فرش

شـــوکت ِ پله به پله تا بلنــــــدا را ببین


آتش ِ شرقی میان ِ سینه روشن کن برقـص

کاجهــای ِ برفپــوش ِ فصل ِ سرما را ببین


یک دقیقه بیشتر با شعر ِ من عاشــق بمان

امشب آغاز ِ زمستان است " یلـــــدا " را ببین


" شهراد میدری "



پ نون

زمستانتان آکنده از بهار .

لرک: lork آجیل ویژه ی میزد ( miazd سفره ) شب یلدا که زرتشت آیینان از هزاران سال پیش آن را لرک می نامیده اند. 

نسک: nask همسنگ ( معادل ) پارسی " کتاب " و نیز هر بخش از اوستا 






طبقه بندی: شعر،
برچسب ها: شهراد میدری،

تاریخ : سه شنبه 30 آذر 1395 | 10:00 ب.ظ | نویسنده : Farzaane h | دونه قهوه

دو قدم مانده که پاییز به یغما برود

این همه رنگ ِ قشنگ از کف ِ دنیا برود

هرکه معشوقه برانگیخت گوارایش باد...

دل ِ تنها به چه شوقی پی ِ یلدا برود؟

گله هارابگذار!

ناله هارابس كن!

روزگارگوش ندارد كه تو هی شِكوه كنی!

زندگی چشم ندارد كه ببیند اخم دلتنگِ تو را...

فرصتی نیست كه صرف گله وناله شود!

تابجنبیم تمام است تمام !!!

مهردیدی كه به برهم زدن چشم گذشت...

یاهمین سال جدید !!!

بازكم مانده به عید!!!

این شتاب عمراست ...

من وتوباورمان نیست كه نیست!!!

زندگی گاه به كام است و بس است ؛

زندگی گاه به نام است و كم است ؛

زندگی گاه به دام است و غم است ؛
چه به كام و

چه به نام و

چه به دام...

زندگی معركه همت ماست ... زندگی میگذرد ...

زندگی گاه به نان است و كفایت بكند ؛

زندگی گاه به جان است و جفایت بكند‌ ؛

زندگی گاه به آن است و رهایت بكند ؛

چه به نان

و چه به جان

و چه به آن...

زندگی صحنه بی تابی ماست ... زندگی میگذرد ...

زندگی گاه به راز است و ملامت بدهد ؛

زندگی گاه به ساز است و سلامت بدهد ؛

زندگی گاه به ناز است و جهانت بدهد ؛

چه به راز

و چه به ساز

و چه به ناز ...

زندگی لحظه بیداری ماست ... زندگی میگذرد .



" یغما گلرویی "



طبقه بندی: شعر،
برچسب ها: یغما گلرویی،

تاریخ : دوشنبه 29 آذر 1395 | 10:00 ب.ظ | نویسنده : Farzaane h | دونه قهوه



سرانگشتت انار دانه دانه

لب سرخ تو قاچ هندوانه


دو چشمت بیت ناب فال حافظ

شب یلدای مویت عاشقانه


" شهراد میدری "


پ.نون
مهربان همراهانم ، پیشاپیش یلدایتان فرخنده .





طبقه بندی: دو بیتی،
برچسب ها: شهراد میدری،

تاریخ : دوشنبه 29 آذر 1395 | 10:00 ب.ظ | نویسنده : Farzaane h | دونه قهوه




نه من ، نه تو ، نمی دانستیم ...

که در انتهای کوتاه ترین روز پاییز ،

با خورشید نارنجی رنگی که از پیچ جاده پایین می رود ،

عاشق می شویم ...


" مهین رضوانی فرد "


پ.نون
روز عشق ...
حقیقتا امروز برای من و مطمئنا برای تو ، چیزی فراتر از " خاص " است ...
مهربانم !
چه خوشبختم که دارمت ...
امید که تا پایان عمر ، در شراکتی از جنس نفس ، در کنار هم باشیم .

تقدیم ، با دنیایی از عشق .




طبقه بندی: ترانه، متن،
برچسب ها: مهین رضوانی فرد،

تاریخ : دوشنبه 29 آذر 1395 | 12:00 ق.ظ | نویسنده : Farzaane h | دونه قهوه


تو را زنانه می خواهم ...

زیرا ، تمدن زنانه است ...

سعر زنانه است ...

ساقه ی گندم ،

شیشه ی عطر ...

و پاریس ، زنانه است ...

حتی بیروت ، با تمامی زخم هایش ، زنانه است !


" نزار قبانی "


پ.نون

یک قدم تا عشق ...




طبقه بندی: متن،
برچسب ها: نزار قبانی،

تاریخ : یکشنبه 28 آذر 1395 | 10:00 ب.ظ | نویسنده : Farzaane h | دونه قهوه



زرد و نیلی و بنفش

سبز و آبی و کبود

با بنفشه ها نشسته ام ،

سالهای سال ،

صبح های زود ...

در کنار چشمه ی سحر ،

سر نهاده روی شانه های یکدگر ،

 گیسوان خیس شان به دست باد ،

چهره ها نهفته در پناه سایه های شرم ،

رنگ ها شکفته در زلال عطرهای گرم

می ترواد از سکوت دلپذیرشان ،

بهترین ترانه ،

بهترین سرود !

مخمل نگاه این بنفشه ها ،

می برد مرا سبک تر از نسیم ،

از بنفشه زار باغچه ،

تا بنفشه زار چشم تو که رسته در کنار هم ،

زرد و نیلی و بنفش ،

سبز و آبی و کبود ،

با همان سکوت شرمگین ،

با همان ترانه ها و عطرها ،

بهترین ِ هر چه بود و هست ،

بهترین ِ هر چه هست و بود !

در بنفشه زار چشم تو ،

من ز بهترین بهشت ها گذشته ام ...

من به بهترین بهار ها رسیده ام ...

ای غم تو همزبان بهترین ِ دقایق ِ حیات ِ من !

لحظه های هستی من از تو پر شده ست ...

آه !

در تمام روز ،

در تمام شب ،

در تمام هفته ،

در تمام ماه ،

در فضای خانه، کوچه ، راه ،

در هوا زمین ، درخت ، سبزه ، آب ،

در خطوط درهم کتاب ،

در دیار نیلگون خواب !

ای جدایی تو بهترین بهانه گریستن!

بی تو من به اوج حسرتی نگفتنی رسیده ام

ای نوازش تو بهترین امید زیستن !

در کنار تو ،

من ز اوج لذتی نگفتنی گذشته ام ...

در بنفشه زار چشم تو ،

برگهای زرد و نیلی و بنفش ،

عطرهای سبز و آبی و کبود ،

نغمه های ناشنیده ساز می کنند ،

بهتر از تمام نغمه ها و سازها !

 روی مخمل لطیف گونه هات ،

غنچه های رنگ رنگ ناز ،

برگهای تازه تازه باز می کنند ،

بهتر از تمام رنگ ها و رازها !

خوب ِ خوب ِ نازنین من !

نام تو مرا همیشه مست می کند ،

بهتر از شراب ،

بهتر از تمام شعرهای ناب !

نام تو ، اگر چه بهترین سرود زندگی است ،

من تو را ،

به خلوت خدایی خیال خود :

" بهترین ِ بهترین ِ من " خطاب میکنم ...

بهترین بهترین من  !



" فریدون مشیری "


پ.نون

دو قدم مانده به عشق ...



طبقه بندی: شعر،
برچسب ها: فریدون مشیری،

تاریخ : شنبه 27 آذر 1395 | 10:00 ب.ظ | نویسنده : Farzaane h | دونه قهوه

 

من فکر میکنم آمدنت اتفاقی نبود .

تو اتفاق افتادی تا من ،

موهایم را هر روز ببافم ...

لباسهایم را هر روز نگاه کنم ...

گل ها را هر روز ببوسم ...

و تو را هر روز ، دوست داشته باشم .


" مهین رضوانی فرد "


پ.نون

سه قدم مانده به عشق ...




طبقه بندی: متن،
برچسب ها: مهین رضوانی فرد،

تاریخ : جمعه 26 آذر 1395 | 10:00 ب.ظ | نویسنده : Farzaane h | دونه قهوه


تو غلط میکنی این گونه دل از ما ببری

 سر خود آینه را غرق تماشا ببری


مرده شور من ِ عاشق که تو را میخاهم

 گور بابای دلی را که به اغوا ببری


 چه کسی داد اجازه که کنی مجنونم؟

 به چه حقی مثلن شهرت لیلا ببری؟


به من اصلن چه که مهتابی و موی تو بلند

 چه کسی گفته مرا تا شب یلدا ببری؟


بخورد توی سرم پیک سلامت بادت

 آه از دست شرابی که تو بالا ببری


زهر مار و عسل، از روی لبم لب بردار

 بیخودی بوسه به کندوی عسلها ببری


کبک کوهی خرامان! سر جایت بتمرگ

 هی نخاه اینهمه صیاد به صحرا ببری


آخرین بار ِ تو باشد که میایی در خاب

 بعد از این پلک نبندم که به رویا ببری


لعنتی! عمر مگر از سر راه آوردم

 که همه وعده ی امروز به فردا ببری


این غزل مال تو، بردار و از اینجا گم شو

 به درک با خودت آن را نبری یا ببری



" شهراد میدری "




طبقه بندی: شعر،
برچسب ها: شهراد میدری،

تاریخ : چهارشنبه 17 آذر 1395 | 10:00 ب.ظ | نویسنده : Farzaane h | دونه قهوه


نشود فاش کسی آنچه میان من و توست

تا اشارات نظر نامه رسان من و توست


گوش کن با لب خاموش سخن می گویم

پاسخم گو به نگاهی که زبان من و توست


روزگاری شد و کس مرد ره عشق ندید

حالیا چشم جهانی نگران من و توست


گر چه در خلوت راز دل ما کس نرسید

همه جا زمزمه ی عشق نهان من و توست


گو بهار دل و جان باش و خزان باش، ارنه

ای بسا باغ و بهاران که خزان من و توست


این همه قصه ی فردوس و تمنای بهشت

گفت و گویی و خیالی ز جهان من و توست


نقش ما گو ننگارند به دیباچه ی عقل

هر کجا نامه ی عشق است نشان من و توست


سایه ز آتشکده ی ماست فروغ مه و مهر

وه ازین آتش روشن که به جان من و توست



" هوشنگ ابتهاج "






طبقه بندی: شعر،
برچسب ها: هوشنگ ابتهاج،

تاریخ : پنجشنبه 11 آذر 1395 | 10:00 ب.ظ | نویسنده : Farzaane h | دونه قهوه


گاه بارانی و می باری و گاه، رقص ِ پُرشور ِ نسیمم میشوی

گاه گنجشکی کنار ِ پنجره، گاه شوق ِ یاکریمم میشوی


سایه سار ِ باغهای ِ نوبرت، سیب ِ گونه توت ِ لبهای ِ ترت

شُرشُر ِ رود ِ عسل در دفترت، شعر ِ جنات ِ نعیمم میشوی


گردن آویزت صلیب ِ آفتاب، گیسوانت برگ ِ زیتون و شراب

بر لبت انجیل ِ برنابای ِ ناب، راوی ِ عهد ِ قدیمم میشوی


از بلندی های ِ جولان ِ تنت، تا نوار ِ غزه روی ِ دامنت

تا شب ِ اشغالی ِ پیراهنت، ماریای ِ اورشلیمم میشوی


عشوه ات اعجاز و دینت دلبری، عشق ِ خود را میکنی یادآوری

با دو ابروی ِ کج ِ پیغمبری، چون صراط ِ مستقیمم میشوی


جرعه جرعه ماهی و ماهوری و ارغوان پوشیده ی ِ انگوری و

کوچه گرد ِ شهر ِ نیشابوری و مست ِ خیام ِ حکیمم میشوی


خوشخرامان خوش کرشمه چون غزال،مثل ِسایه میخزی باشور وحال

نرم و آهسته میایی در خیال، پنجه ورچین ِ حریمم میشوی


در به رویت میگشایم بیقرار، تا میایی میرسد فصل ِ بهار

چین به چین ِ دامنت غرق ِ انار، نقش ِ خوشرنگ ِ گلیمم میشوی


می نشینی روسری وا میکنی، بید ِ مجنون سهم ِ لیلا میکنی

عطرافشان شور برپا میکنی، بوستانی از شمیمم میشوی


آخر ِ شعر است این طرز ِ نگاه، پشت ِ ابری میرود از شرم ماه

گاه بارانی و می باری و گاه، رقص ِ پُرشور ِ نسیمم میشوی


" شهراد میدری "



طبقه بندی: شعر،
برچسب ها: شهراد میدری،

تاریخ : دوشنبه 1 آذر 1395 | 10:00 ب.ظ | نویسنده : Farzaane h | دونه قهوه
.: Weblog Themes By SlideTheme :.


  • بهشت